Ubuntu ve Fedora gibi dağıtımlar ise Python 3 sürümlerini “python3″ adlı bir paket olarak sunuyor. “python” adlı paket ise Python’ın 2.x sürümlerine işaret ediyor.

Bence Arch Linux’un bu hamlesi için henüz vakit erken. Siz ne dersiniz?

Peki bu durumun PyGTK programcılarını ilgilendiren yönü nedir? Eğer Python 2.7 altında PyGTK ile programlama yapacaksanız elbette Python 2.6 üzerine kurduğunuz PyGTK paketlerini kullanamazsınız.

Bu yazıda size Python 2.7 üzerinde PyGTK uygulamalarını nasıl çalıştırabileceğinizi adım adım anlatacağım:

1- Yapmamız gereken ilk iş tabii ki Python programlama dilinin en yeni sürümünü bilgisayarımıza kurmak olacak. Bunun için http://python.org/ftp/python/2.7.1/python-2.7.1.msi adresine gidip python-2.7.1 kurulum betiğini bilgisayarımıza indirdikten sonra Python’ı kuruyoruz.

2- Sırada GTK+-runtime paketini bilgisayarımıza kurmak var. Bu paketi şu adresten indirip kurmalısınız: http://sourceforge.net/projects/gtk-win/

GTK+-runtime paketini kurarken, eğer aksi için özel bir nedeniniz yoksa, hiç bir ilave ayar yapmadan sadece “next” tuşlarına basıp ilerlemenizi tavsiye ederim.

3.  PyGTK kurulumunun önemli aşamalarını geride bıraktık. Şimdi sırasıyla şu adreslerden şu üç paketi indirip kuruyoruz:

a- PyCairo:

http://ftp.gnome.org/pub/GNOME/binaries/win32/pycairo/1.8/pycairo-1.8.10.win32-py2.7.exe

b – PyGobject:

http://ftp.acc.umu.se/pub/gnome/binaries/win32/pygobject/2.26/pygobject-2.26.0.win32-py2.7.exe

c – PyGTK:

http://ftp.se.debian.org/pub/gnome/binaries/win32/pygtk/2.22/pygtk-2.22.0.win32-py2.7.exe

Bütün bu işlemleri tamamladıktan sonra artık Python 2.7 altında PyGTK uygulamaları yazmaya başlayabilirsiniz.

Zamanımın büyük bir çoğunluğunu oyun oynayarak geçiriyordum ve sürekli oyun değiştiriyordum.

istihza.com takipçilerinden Yiğit Sadıç, içinde bulunduğu durumu böyle anlatıyor. Sonra da şu soruyu soruyor kendine:

Neden bütün bu şifreleri aklımda tutayım ki?

Ve kendi cevabını kendi veriyor:

Bu amaçla ŞifreYöneticisi’ni yazdım.

Eric S. Raymond’ın “The Cathedral and the Bazaar“  adlı kitabında şöyle bir söz geçer:

Every good work of software starts by scratching a developer’s personal itch.

Biz bu sözü şöyle Türkçeleştirebiliriz herhalde:

Bütün iyi yazılımlar her şeyden önce geliştiricisinin kaşıntısını giderir/söküğünü yamar!

Yiğit Sadıç’ın geliştirdiği ŞifreYöneticisi adlı program da tam olarak böyle bir işlev görüyor aslında. Yani öncelikle Yiğit Sadıç’ın söküğünü yamıyor…

IDLE, Windows’ta Python’la birlikte geliyor. GNU/Linux dağıtımları ise genellikle bu bileşeni ayrı bir paket olarak dağıtmayı tercih ediyor. Dolayısıyla GNU/Linux dağıtımlarından birini kullanıyorsanız, IDLE üzerinde çalışabilmek için dağıtımınızın depolarından “idle” adlı paketi kumanız gerekiyor.

IDLE’da Türkçe desteği bulunmuyor. Dolayısıyla Python’la birlikte gelen IDLE sürümünde bütün menüler İngilizce. Ama http://pythontr.org/ ekibi bu sorunu çözmüş gibi görünüyor. IDLE’ı Türkçe olarak kullanmak isteyenler http://sourceforge.net/projects/pyidlelif/files/ adresindeki kurulum dosyasını indirerek IDLE sürümlerini Türkçeleştirebilir.

Türkçeleştirilmiş IDLE sürümü, Windows için exe, GNU/Linux için tar.gz dosyası halinde sunuluyor.

Programla ilgili soru ve önerilerinizi http://pythontr.org/ adresinden geliştirici ekibe iletebilirsiniz.

NOT: Bu program Python’un 2.6 sürümünü destekliyor.

GNOME şu anda bütün ihtiyaçlarımı temiz ve sade bir biçimde karşıladığı için çok uzun zamandır KDE kullanmıyorum. Ancak her şeye rağmen, eski bir KDE tutkunu olarak, KDE4′ün son halini merak etmiyor da değilim.

Bu merakımı gidermek için, piyasadaki en iyi KDE dağıtımlarından biri olduğu söylenen Mandriva’nın en son sürümünü indirip Ubuntu’nun yanına kurmaya karar verdim.

Mandriva kurulumunda herhangi bir problem olmadı ve Mandriva bilgisayara başarıyla kuruldu.

Kurulumdan sonra bilgisayarı yeniden başlattığımda tabii ki Ubuntu Mandriva’nın Grub listesinde yoktu…

Bu noktada şöyle bir not düşelim. Ubuntu Grub 2′yi kullanıyor. Mandriva ise Grub 1′i… Ben şahsen bilgisayarımda Grub 1 yerine Grub 2 kullanmak istediğim için, Ubuntu’nun Çalışan CD’si yardımıyla Mandriva’nın Grub’ını kaldırıp onun yerine Ubuntu’nun Grub 2′sini kurdum. Böylece Ubuntu’yu açıp “update-grub” komutunu verdiğimde Mandriva da otomatik olarak Grub 2 menüsüne yerleşecekti…

Dediğim gibi yapıp Ubuntu’yu açtıktan sonra “update-grub” komutunu verdim ve bilgisayarı yeniden başlattım. Aynen beklediğim gibi, Ubuntu’nun Grub 2 menüsüne Mandriva da otomatik olarak yerleşti.

Mandriva’yı açmak için menüdeki Mandriva girdisine tıkladım, ama işler hiç de beklediğim gibi gitmedi. Mandriva açılırken “Kernel Panic” hatası aldım!…

Sanırım Grub 1 ve Grub 2 arasındaki sabit disk isimlendirme uyumsuzluğu nedeniyle “update-grub” komutu Mandriva’yı menüye eklerken parametreleri hatalı kaydediyor.

Bu düşünceden yola çıkarak Ubuntu’yu açtım ve /boot/grub/grub.cfg dosyasını kontrol ettim. Orada Mandriva girdisi şu şekildeydi:

menuentry “Linux (on /dev/sda3)” {
insmod part_msdos
insmod ext2
set root=’(hd0,msdos3)’
search –no-floppy –fs-uuid –set 4ead9a53-b0b5-4561-854a-280eede078f9
linux /boot/vmlinuz BOOT_IMAGE=linux root=UUID=4ead9a53-b0b5-4561-854a-280eede078f9 resume=UUID=be527077-2b73-4aa4-a3cb-ec1bde3f23ef splash=silent vga=788
initrd (hd0,2)/boot/initrd.img
}

Mandriva’nın açılmasını engelleyen şey initrd (hd0,2)/boot/initrd.img satırındaki “(hd0,2)” kısmı… Önceki satırda zaten “set root” parametresiyle root bölümünün ne olacağı belirtilmiş. O yüzden initrd’nin başında “hd0,2″ parametresinin olması işleri karıştırıyor.

Ancak şöyle bir sorun var: Eğer grub.cfg dosyasındaki bu satırı elle düzeltirsek, “update-grub” komutunun her çalışışında dosya eski haline döner ve Mandriva yine açılmaz olur. Burada yapılacak en iyi şey bence /etc/grub.d dizini altındaki “40_custom” adlı dosyayı düzenleyerek, sadece istediğimiz satırları içeren bir Grub menüsü oluşturmak… Bu işlemi şöyle yapıyoruz:

1. /boot/grub/grub.cfg dosyasını açıyoruz,

2. Bu dosyanın ortalarına doğru “menuentry” kelimesiyle başlayan birtakım bloklar bulunur. İşte “menuentry” kelimesiyle başlayıp “}” işaretiyle biten bu bloklar, Grub menüsünde gördüğünüz işletim sistemlerini temsil eder.

3. Özelleştirilmiş Grub menümüzde bulunmasını istediğimiz bütün işletim sistemlerini temsil eden bu  “menuentry” bloklarını tek tek alıp /etc/grub.d/40_custom dosyasının içine kopyalayacağız.

4. 40_custom dosyasını açtığınızda, orada şu satırları göreceksiniz:

#!/bin/sh
exec tail -n +3 $0
# This file provides an easy way to add custom menu entries.  Simply type #the menu entries you want to add after this comment.  Be careful not to #change the ‘exec tail’ line above.

Bu satırlara hiç dokunmadan, “menuentry” bloklarını tek tek bu dosyaya kopyalayacağız. Mesela benim 40_custom dosyam şöyle görünüyor:

#!/bin/sh
exec tail -n +3 $0
# This file provides an easy way to add custom menu entries.  Simply type #the menu entries you want to add after this comment.  Be careful not to #change the ‘exec tail’ line above.

menuentry ‘Ubuntu, with Linux 2.6.35-22-generic’ –class ubuntu –class gnu-linux –class gnu –class os {
recordfail
insmod part_msdos
insmod ext2
set root=’(hd0,msdos2)’
search –no-floppy –fs-uuid –set 1b08ec44-9e06-4070-b6dc-d66b0629ad53
linux    /boot/vmlinuz-2.6.35-22-generic root=UUID=1b08ec44-9e06-4070-b6dc-d66b0629ad53 ro   quiet splash
initrd    /boot/initrd.img-2.6.35-22-generic
}

menuentry “Mandriva (on /dev/sda3)” {
insmod part_msdos
insmod ext2
set root=’(hd0,msdos3)’
search –no-floppy –fs-uuid –set 4ead9a53-b0b5-4561-854a-280eede078f9
linux /boot/vmlinuz BOOT_IMAGE=linux root=UUID=4ead9a53-b0b5-4561-854a-280eede078f9 resume=UUID=be527077-2b73-4aa4-a3cb-ec1bde3f23ef splash=silent vga=788
initrd /boot/initrd.img
}

Gördüğünüz gibi, Mandriva’ya ait menuentry bloğunu 40_custom dosyasına kopyalarken fazladan yazılmış (hd0,2) parametresini sildim.

5. Şimdi yapılması gereken bir işlem daha var: “update-grub” komutu verdiğimizde isteğimiz dışındaki girdilerin de otomatik olarak Grub menüsüne yerleşmesini engellemek için şu komutu vermemiz gerekiyor:

sudo chmod -x /etc/grub.d/10_linux /etc/grub.d/20_memtest86+ /etc/grub.d/30_os-prober

Böylece grub.cfg dosyasını oluşturan özel betikler üzerindeki çalışma yetkisini almış olduk. Bu sayede bu betikler grub.cfg dosyasına müdahale edemeyecek… Bu durumda, grub.cfg dosyası üzerinde sadece bizim hazırladığımız 40_custom betiği değişiklik yapabilecek.

Yukarıda bahsettiğim bu sorun sadece Mandriva ve Ubuntu arasında değil, farklı Grub sürümlerini kullanan bütün dağıtımlar arasında mevcuttur. Yani eğer kullandığınız işletim sistemi Grub menüsünde göründüğü halde açılmıyorsa, muhtemelen sorun Grub 1 ve Grub 2 arasındaki uyumsuzluktan kaynaklanıyordur.

Bugün http://www.ozgurlukicin.com/haber/diaspora-ile-ozgur-sosyal-ag/ adresinde, “Diaspora” adlı yeni bir sosyal paylaşım ağının tanıtımını gördüm. Diaspora’nın ne olduğunu merak eden arkadaşlar yukarıdaki adresi ziyaret ederek Diaspora hakkında bilgi edinebilir.

O yazıda da göreceğiniz gibi, bu sosyal ağın geliştiricileri, yazdıkları programın kaynak kodlarını GitHub üzerinden yayımlamaya başlamışlar. Dolayısıyla, isterseniz Diaspora’yı kendi sunucunuza kurabilirsiniz. Benim kendime ait bir sunucum olmadığı için Diaspora’yı sunucuya kurmayı deneyemedim. Ama eğer isterseniz, Diaspora’yı localhost’a da kurabilirsiniz. Peki nasıl?

Benim kullandığım işletim sistemi Ubuntu 10.04 olduğu için bu yazıda, ilgilenen arkadaşlara Diaspora’nın Ubuntu’ya nasıl kurulacağını anlatacağım.

O halde hemen işe koyulalım…

Diaspora’yı Ubuntu’ya kurmadan önce sistemimizde bulunması gereken bazı paketler var. Bu paketleri şöyle listeleyebiliriz:

1. Build Tools

2. Ruby

3. MongoDB

4. OpenSSL

5. ImageMagick

6. Git

7. RubyGems

8. Bundler

Bu paketlerin ikisi dışında hepsi Ubuntu depolarında bulunuyor. Depoda bulunmayan paketler MongoDB ve Rubygems. İsterseniz öncelikle depoda bulunmayan bu iki paketi sistemimize kurabilmek için sistemimizi hazırlayalım. Bunun için /etc/apt/sources.list dosyasını açıyoruz:

sudo gedit /etc/apt/source.list

Son satıra şunu ekliyoruz

deb http://downloads.mongodb.org/distros/ubuntu 10.4 10gen

Ardından terminalde şu komutu veriyoruz:

sudo apt-key adv –keyserver keyserver.ubuntu.com –recv 7F0CEB10

Artık MongoDB’yi kurabileceğiz. Ama onu kurmadan önce Rubygems paketi için sistemimizi hazırlayalım:

sudo add-apt-repository ppa:maco.m/ruby

Şimdi şu komutu vererek paket depolarımızı güncelliyoruz:

sudo apt-get update

Artık bütün paketleri kurabiliriz:

sudo apt-get install build-essential libxslt1.1 libxslt1-dev libxml2 ruby-full mongodb-stable openssl imagemagick libmagick9-dev git-core rubygems

Şimdi şu komutu vererek Bundler paketini kuruyoruz:

sudo gem install bundler

Bundler paketi kurulduktan sonra /var/lib/gems/1.8/bin dizini içine yerleşiyor. Bu paketi kullanabilmek için bu dizini PATH’e eklememiz gerekiyor:

PATH=$PATH:/var/lib/gems/1.8/bin

Artık Diaspora’nın kaynak dosyalarını indirebiliriz:

git clone http://github.com/diaspora/diaspora.git

Bu aşamada Bundler paketini kullanarak bazı ek bağımlılıkları da kurmamız gerekiyor. Bunun için Diaspora’nın kaynak kodlarını yüklediğimiz yerde “diaspora” klasörünün içindeyken şu komutu veriyoruz:

bundle install

Bu komutun hemen ardından ise şu komutu…

bundle

Sıra geldi sunucuyu çalıştırmaya… Sunucuyu çalıştırmak için “diaspora” klasörünün içinde şu komutu veriyoruz:

./script/server

Sunucu çalışmaya başladıktan sonra Diaspora’ya http://localhost:3000 adresinden erişebilirsiniz…

Bu da ekran görüntüsü:

İyi eğlenceler…

Pek çok farklı biçimde sunulmuş video ve müzikleri MPlayer yardımıyla rahatlıkla izleyip dinleyebiliyoruz.

Farklı biçimleri desteklemesinin yanısıra, MPlayer’ın, öteki video/müzik çalarlarda olmayan bir yeteneği de var; MPlayer’ı kullanarak, bir videoyu ASCII kodları şeklinde izleyebilirsiniz. Bu söylediğim şeyi bir ekran görüntüsüyle desteklersem sanırım ne demek istediğim daha net anlaşılacaktır:

Bir videodan yukarıdaki çıktıyı elde edebilmek için MPlayer’ı şu komutla çalıştırıyoruz:

mplayer -vo aa video_adı

Eğer bu komutu verdiğinizde video çıktısı düzgün görünmüyorsa şu komutu deneyebilirsiniz:

mplayer -vo aa -monitorpixelaspect 0.5 video_adı

Yukarıdaki komutlar videonun siyah-beyaz gösterilmesini sağlar. Ama eğer siz renkli çıktı elde etmek isterseniz libcaca kütüphanesini de kullanabilirsiniz:

mplayer -vo caca video_adı

İyi eğlenceler…

]]> http://www.istihza.com/blog/mplayer-ascii-ciktisi.html/feed/ 4 http://www.istihza.com/blog/gish-oyunu.html/ http://www.istihza.com/blog/gish-oyunu.html/#comments Tue, 15 Jun 2010 21:19:08 +0000 istihza http://www.istihza.com/blog/?p=1189 Bugün http://www.ozgurlukicin.com/forum/haberler/16523/?page=1#post106779 adresinde bir oyun tanıtımı dikkatimi çekti. Normalde oyun oynamayı seven biri değilimdir. Ama bugünlerde biraz rahatlamaya/gevşemeye/stres atmaya şiddetle ihtiyaç duyduğum için, üstelik bu oyun tanıtımına yapılan “müzikleri muhteşem” yorumunu da görünce oyunun kaynak kodlarını sitesinden indirip derlemeye karar verdim.

Oyunun müzikleri gerçekten muhteşem. Oyunun müziklerini dinleyebilmek için oyunu derlemenize gerek yok. Kaynak kodların içindeki “music” adlı dizinin içinde .ogg dosyaları var.

Ama eğer oyunu derlemek isterseniz şu yolu izlemeniz gerekiyor:

1. Öncelikle şu paketleri kurun:

cmake

libsdl1.2-dev

libopenal-dev

libvorbis-dev

Eğer Ubuntu kullanıyorsanız şu komutla gerekli bütün paketleri kurabilirsiniz:

2. Daha sonra http://github.com/blinry/gish adresinden “download source” bağlantısına tıklayarak kaynak kodları indirin ve indirdiğiniz bu sıkıştırılmış dosyayı açın.

3. “blinry-gish-b595e01″ adlı dizinin içinde sırasıyla şu komutları verin:

mkdir build

cd build

cmake ..

make

4. Dizin içinde “gish” adlı bir çalıştırılabilir dosya oluşacak.

5. Komut satırında ./gish komutunu vererek oyunu başlatabilirsiniz.

6. Oyunu oynarken ihtiyacınız olan tuşlar “space”, “yön tuşları”, “s” ve “a” tuşları.

Gayet keyifli bir oyuna benziyor. Ben biraz oynadım. Ama açıkçası müzikleri daha çok ilgimi çekti… Dinlemenizi öneririm.

Bu arada giriş müziği Hömey’e (Moğol gırtlak müziği) benziyor… Bu işin uzmanları daha iyi bilir.

Diyelim ki bir Gedit sayfası açtınız ve bu sayfada yazı yazıyorsunuz. Daha sonra, bu Gedit sayfasını kapatmadan bir tane de uçbirim açtığınızı varsayalım. Bu durumda, uçbirim ön tarafta, Gedit ise arka tarafta yer alacaktır. Eğer arka tarafta duran Gedit sayfasına fare ile tıklarsanız, uçbirim Gedit’in arkasına gidecek, böylece Gedit sayfası öne gelmiş olacaktır.

Ancak bu davranış biçimi Lucid Lynx’le birlikte değişikliğe uğradı. Artık ön taraftaki uçbirimi arkaya göndermek için Gedit sayfasına tıklamak işe yaramıyor. Bunun için ya Gedit’in pencere başlığına tıklamamız, ya da uçbirimin “küçült” düğmesine basmamız gerekiyor. Doğrusunu söylemek gerekirse ben bu davranış biçimini kullanışlı bulmadım. Eğer siz de benim gibi düşünüyorsanız, işleri eski haline getirmek için şu yolu takip edebilirsiniz:

1. ALT+F2

2. gconf-editor

3. apps > metacity > general

4. “raise_on_click” seçeneğine bir tık…

Lucid’in benim açımdan en önemli özelliği Python 2.6.5′in öntanımlı Python sürümü olarak gelmesi ve depolarda da Python 3.1.2′nin yer alması…

Genel olarak Lucid Lynx’i beğendiğimi söyleyebilirim. Ancak Ubuntu’nun bu sürümünde pek çok kişinin hoşuna gitmeyecek bir yenilik var. Pencereler üzerindeki, normalde sağ tarafta duran büyütme-küçültme-kapatma düğmeleri bu sürümde sol tarafa alınmış… Dediğim gibi, bu değişikliği pek çok kişi yadırgayacaktır. Ama neyse ki pencere düğmelerini eski haline getirmenin yolu var. Eğer pencere düğmelerini, eskiden olduğu gibi sağ tarafa almak isterseniz şu yolu takip edin:

1. ALT+F2 tuşlarına basın.

2. Açılan pencerede “gconf-editor” komutunu verin (tırnaklar yok).

3.  apps > metacity > general yolunu takip edin.

4. Sağ taraftaki menüde “button layout” anahtarını bulun ve buna çift tıklayın.

5. Oradaki değeri “menu:minimize,maximize,close” olarak değiştirin (tırnaklar yok).

6. “Tamam”a basıp pencereyi kapatın.

Eğer çarpı tuşunu küçültme ve büyütme düğmelerinden biraz ayırmak isterseniz yukarıdaki değeri “menu:minimize,maximize,spacer,close” şeklinde yazabilirsiniz. Buradaki “spacer” parametresi kapama düğmesini öteki düğmelerden ayıracaktır.