Ben yeni Python3 belgelerinde, Ubuntu ve Windows 7′de komut satırına nasıl ulaşılacağını anlattım. Bu iki işletim sistemi dışında, kullanıcıların farklı işletim sistemi ve platformlarda komut satırına nasıl ulaşacağını anlatan bir belgenin elimizde olmasının faydalı olacağına siz de inanıyorsanız, http://goo.gl/ZyjAU adresindeki makaleyi başka işletim sistemlerine ait bilgileri girerek zenginleştirebilirsiniz.

GNU/Linux dağıtımlarında komut satırına ulaşma işlemi birbirine benzese de, özellikle dağıtımların masaüstü arayüzü üzerinde yaptıkları özelleştirmeler nedeniyle grafik olarak komut satırına ulaşmada farklılıklar olabiliyor. O yüzden, ben bütün dağıtımlar için bu bilgilerin tek tek girilmesinden yanayım.

Not: Sayfada halihazırda bulunan Windows XP girdisini şablon olarak kullanabilirsiniz.

İlgilenen herkese teşekkürler.

Geçenlerde “Natty Narwhal” kod adlı Ubuntu 11.04 sürümünün yayınlanmasıyla ben de kullandığım Ubuntu sürümünü yükselttim. Ancak bu sürümde Dropbox simgesi sağ üst köşedeki bildirim alanında görünmüyor. Aslında Dropbox alttan alta çalışmaya devam ediyor, ama simge görünmediği için bazı işlevleri yerine getirmek mümkün olmuyor…

Böyle bir sorunla karşı karşıya kalınca internet üzerinde konuyu araştırdım ve çözümü http://www.omgubuntu.co.uk/2011/03/how-to-hide-or-show-app-tray-applets-in-ubuntu-11-04/ adresinde buldum.

Bu sorunu şöyle çözüyoruz:

1. Öncelikle Ubuntu’nun bildirim alanında görünmesine izin verdiği uygulamaların bir listesini görmek için şu komutu veriyoruz:

gsettings get com.canonical.Unity.Panel systray-whitelist

Bendeki çıktı şöyle:

['JavaEmbeddedFrame', 'Mumble', 'Wine', 'Skype', 'hp-systray']

2. Şimdi şu komutu kullanarak bu listeye Dropbox’ı da ekliyoruz:

gsettings set com.canonical.Unity.Panel systray-whitelist ['JavaEmbeddedFrame', 'Mumble', 'Wine', 'Skype', 'hp-systray', 'Dropbox']

Bu işlemleri yapıp bilgisayarı yeniden başlattığınızda Dropbox simgesinin sağ üst köşeye yerleştiğini göreceksiniz.

Gelelim asıl konumuza…

Python3 pek çok GNU/Linux dağıtımının deposuna henüz girmedi. O yüzden Python3 kullanmak isteyen pek çok kişi Python’ı kaynaktan derlemek zorunda. Python kaynaktan derlenirken bütün modüllerin inşa edilebilmesi için aşağıdaki paketlerin sistemde halihazırda kurulu olması gerekiyor:

tcl8.5-dev

tk8.5-dev

zlib1g-dev

ncurses-dev

libreadline-dev

libdb-dev

libgdbm-dev

libzip-dev

libssl-dev

libsqlite3-dev

libbz2-dev

Bu paketlerin adları Ubuntu’ya göre… Doğal olarak, GNU/Linux dağıtımları arasında paket adları farklılık gösteriyor.

Benim yapmak istediğim şey şu: Python3′ün kaynaktan nasıl derleneceğini anlatırken, yukarıdaki bağımlılıkların farklı dağıtımlardaki adlarını da bir tablo halinde göstermek istiyorum. Dediğim gibi, yukarıdaki paket adları Ubuntu’ya ait. Eğer Ubuntu dışındaki dağıtımları kullanan arkadaşlarım bana yukarıdaki paketlerin kendi dağıtımlarındaki adlarını yazabilirlerse çok memnun olurum.

Şimdiden teşekkürler,

Fırat

Ubuntu ve Fedora gibi dağıtımlar ise Python 3 sürümlerini “python3″ adlı bir paket olarak sunuyor. “python” adlı paket ise Python’ın 2.x sürümlerine işaret ediyor.

Bence Arch Linux’un bu hamlesi için henüz vakit erken. Siz ne dersiniz?

GNOME şu anda bütün ihtiyaçlarımı temiz ve sade bir biçimde karşıladığı için çok uzun zamandır KDE kullanmıyorum. Ancak her şeye rağmen, eski bir KDE tutkunu olarak, KDE4′ün son halini merak etmiyor da değilim.

Bu merakımı gidermek için, piyasadaki en iyi KDE dağıtımlarından biri olduğu söylenen Mandriva’nın en son sürümünü indirip Ubuntu’nun yanına kurmaya karar verdim.

Mandriva kurulumunda herhangi bir problem olmadı ve Mandriva bilgisayara başarıyla kuruldu.

Kurulumdan sonra bilgisayarı yeniden başlattığımda tabii ki Ubuntu Mandriva’nın Grub listesinde yoktu…

Bu noktada şöyle bir not düşelim. Ubuntu Grub 2′yi kullanıyor. Mandriva ise Grub 1′i… Ben şahsen bilgisayarımda Grub 1 yerine Grub 2 kullanmak istediğim için, Ubuntu’nun Çalışan CD’si yardımıyla Mandriva’nın Grub’ını kaldırıp onun yerine Ubuntu’nun Grub 2′sini kurdum. Böylece Ubuntu’yu açıp “update-grub” komutunu verdiğimde Mandriva da otomatik olarak Grub 2 menüsüne yerleşecekti…

Dediğim gibi yapıp Ubuntu’yu açtıktan sonra “update-grub” komutunu verdim ve bilgisayarı yeniden başlattım. Aynen beklediğim gibi, Ubuntu’nun Grub 2 menüsüne Mandriva da otomatik olarak yerleşti.

Mandriva’yı açmak için menüdeki Mandriva girdisine tıkladım, ama işler hiç de beklediğim gibi gitmedi. Mandriva açılırken “Kernel Panic” hatası aldım!…

Sanırım Grub 1 ve Grub 2 arasındaki sabit disk isimlendirme uyumsuzluğu nedeniyle “update-grub” komutu Mandriva’yı menüye eklerken parametreleri hatalı kaydediyor.

Bu düşünceden yola çıkarak Ubuntu’yu açtım ve /boot/grub/grub.cfg dosyasını kontrol ettim. Orada Mandriva girdisi şu şekildeydi:

menuentry “Linux (on /dev/sda3)” {
insmod part_msdos
insmod ext2
set root=’(hd0,msdos3)’
search –no-floppy –fs-uuid –set 4ead9a53-b0b5-4561-854a-280eede078f9
linux /boot/vmlinuz BOOT_IMAGE=linux root=UUID=4ead9a53-b0b5-4561-854a-280eede078f9 resume=UUID=be527077-2b73-4aa4-a3cb-ec1bde3f23ef splash=silent vga=788
initrd (hd0,2)/boot/initrd.img
}

Mandriva’nın açılmasını engelleyen şey initrd (hd0,2)/boot/initrd.img satırındaki “(hd0,2)” kısmı… Önceki satırda zaten “set root” parametresiyle root bölümünün ne olacağı belirtilmiş. O yüzden initrd’nin başında “hd0,2″ parametresinin olması işleri karıştırıyor.

Ancak şöyle bir sorun var: Eğer grub.cfg dosyasındaki bu satırı elle düzeltirsek, “update-grub” komutunun her çalışışında dosya eski haline döner ve Mandriva yine açılmaz olur. Burada yapılacak en iyi şey bence /etc/grub.d dizini altındaki “40_custom” adlı dosyayı düzenleyerek, sadece istediğimiz satırları içeren bir Grub menüsü oluşturmak… Bu işlemi şöyle yapıyoruz:

1. /boot/grub/grub.cfg dosyasını açıyoruz,

2. Bu dosyanın ortalarına doğru “menuentry” kelimesiyle başlayan birtakım bloklar bulunur. İşte “menuentry” kelimesiyle başlayıp “}” işaretiyle biten bu bloklar, Grub menüsünde gördüğünüz işletim sistemlerini temsil eder.

3. Özelleştirilmiş Grub menümüzde bulunmasını istediğimiz bütün işletim sistemlerini temsil eden bu  “menuentry” bloklarını tek tek alıp /etc/grub.d/40_custom dosyasının içine kopyalayacağız.

4. 40_custom dosyasını açtığınızda, orada şu satırları göreceksiniz:

#!/bin/sh
exec tail -n +3 $0
# This file provides an easy way to add custom menu entries.  Simply type #the menu entries you want to add after this comment.  Be careful not to #change the ‘exec tail’ line above.

Bu satırlara hiç dokunmadan, “menuentry” bloklarını tek tek bu dosyaya kopyalayacağız. Mesela benim 40_custom dosyam şöyle görünüyor:

#!/bin/sh
exec tail -n +3 $0
# This file provides an easy way to add custom menu entries.  Simply type #the menu entries you want to add after this comment.  Be careful not to #change the ‘exec tail’ line above.

menuentry ‘Ubuntu, with Linux 2.6.35-22-generic’ –class ubuntu –class gnu-linux –class gnu –class os {
recordfail
insmod part_msdos
insmod ext2
set root=’(hd0,msdos2)’
search –no-floppy –fs-uuid –set 1b08ec44-9e06-4070-b6dc-d66b0629ad53
linux    /boot/vmlinuz-2.6.35-22-generic root=UUID=1b08ec44-9e06-4070-b6dc-d66b0629ad53 ro   quiet splash
initrd    /boot/initrd.img-2.6.35-22-generic
}

menuentry “Mandriva (on /dev/sda3)” {
insmod part_msdos
insmod ext2
set root=’(hd0,msdos3)’
search –no-floppy –fs-uuid –set 4ead9a53-b0b5-4561-854a-280eede078f9
linux /boot/vmlinuz BOOT_IMAGE=linux root=UUID=4ead9a53-b0b5-4561-854a-280eede078f9 resume=UUID=be527077-2b73-4aa4-a3cb-ec1bde3f23ef splash=silent vga=788
initrd /boot/initrd.img
}

Gördüğünüz gibi, Mandriva’ya ait menuentry bloğunu 40_custom dosyasına kopyalarken fazladan yazılmış (hd0,2) parametresini sildim.

5. Şimdi yapılması gereken bir işlem daha var: “update-grub” komutu verdiğimizde isteğimiz dışındaki girdilerin de otomatik olarak Grub menüsüne yerleşmesini engellemek için şu komutu vermemiz gerekiyor:

sudo chmod -x /etc/grub.d/10_linux /etc/grub.d/20_memtest86+ /etc/grub.d/30_os-prober

Böylece grub.cfg dosyasını oluşturan özel betikler üzerindeki çalışma yetkisini almış olduk. Bu sayede bu betikler grub.cfg dosyasına müdahale edemeyecek… Bu durumda, grub.cfg dosyası üzerinde sadece bizim hazırladığımız 40_custom betiği değişiklik yapabilecek.

Yukarıda bahsettiğim bu sorun sadece Mandriva ve Ubuntu arasında değil, farklı Grub sürümlerini kullanan bütün dağıtımlar arasında mevcuttur. Yani eğer kullandığınız işletim sistemi Grub menüsünde göründüğü halde açılmıyorsa, muhtemelen sorun Grub 1 ve Grub 2 arasındaki uyumsuzluktan kaynaklanıyordur.

Diyelim ki bir Gedit sayfası açtınız ve bu sayfada yazı yazıyorsunuz. Daha sonra, bu Gedit sayfasını kapatmadan bir tane de uçbirim açtığınızı varsayalım. Bu durumda, uçbirim ön tarafta, Gedit ise arka tarafta yer alacaktır. Eğer arka tarafta duran Gedit sayfasına fare ile tıklarsanız, uçbirim Gedit’in arkasına gidecek, böylece Gedit sayfası öne gelmiş olacaktır.

Ancak bu davranış biçimi Lucid Lynx’le birlikte değişikliğe uğradı. Artık ön taraftaki uçbirimi arkaya göndermek için Gedit sayfasına tıklamak işe yaramıyor. Bunun için ya Gedit’in pencere başlığına tıklamamız, ya da uçbirimin “küçült” düğmesine basmamız gerekiyor. Doğrusunu söylemek gerekirse ben bu davranış biçimini kullanışlı bulmadım. Eğer siz de benim gibi düşünüyorsanız, işleri eski haline getirmek için şu yolu takip edebilirsiniz:

1. ALT+F2

2. gconf-editor

3. apps > metacity > general

4. “raise_on_click” seçeneğine bir tık…

Lucid’in benim açımdan en önemli özelliği Python 2.6.5′in öntanımlı Python sürümü olarak gelmesi ve depolarda da Python 3.1.2′nin yer alması…

Genel olarak Lucid Lynx’i beğendiğimi söyleyebilirim. Ancak Ubuntu’nun bu sürümünde pek çok kişinin hoşuna gitmeyecek bir yenilik var. Pencereler üzerindeki, normalde sağ tarafta duran büyütme-küçültme-kapatma düğmeleri bu sürümde sol tarafa alınmış… Dediğim gibi, bu değişikliği pek çok kişi yadırgayacaktır. Ama neyse ki pencere düğmelerini eski haline getirmenin yolu var. Eğer pencere düğmelerini, eskiden olduğu gibi sağ tarafa almak isterseniz şu yolu takip edin:

1. ALT+F2 tuşlarına basın.

2. Açılan pencerede “gconf-editor” komutunu verin (tırnaklar yok).

3.  apps > metacity > general yolunu takip edin.

4. Sağ taraftaki menüde “button layout” anahtarını bulun ve buna çift tıklayın.

5. Oradaki değeri “menu:minimize,maximize,close” olarak değiştirin (tırnaklar yok).

6. “Tamam”a basıp pencereyi kapatın.

Eğer çarpı tuşunu küçültme ve büyütme düğmelerinden biraz ayırmak isterseniz yukarıdaki değeri “menu:minimize,maximize,spacer,close” şeklinde yazabilirsiniz. Buradaki “spacer” parametresi kapama düğmesini öteki düğmelerden ayıracaktır.

Eğer Gnome 3′ün neye benzediğini merak ediyorsanız, aslında  bu masaüstü ortamının öntanımlı olarak geleceği zamanı beklemenize gerek yok. Şu anda da bu masaüstü ortamını test etme imkanına sahibiz. Ancak şu uyarıyı yapmadan geçmeyelim:

Bu işlemi yapmadan önce önemli bilgilerinizi yedeklemeyi unutmayın. Ne de olsa Gnome 3 henüz geliştirme aşamasında… Yani aşağıda anlatacağım işlemleri yaptıktan sonra bilgisayarınız açılmazsa, “istihza bilgisayarımı bozdu!” demeyin… Sorumluluk tamamen size ait!..

Şimdi Gnome 3′ü Ubuntu’nun Karmic Koala adlı sürümüne nasıl kuracağınızı anlatmaya çalışacağım. Ancak dilerseniz bu işleme başlamadan önce yeni bir kullanıcı oluşturun ve kurma işlemlerini bu yeni kullanıcı ile yapın. Böylece ana kullanıcıyı çok fazla etkilememiş olursunuz… Bu arada, yeni kullanıcıyı oluştururken ona program ekleme/kaldırma yetkisi vermeyi unutmayın… Yetkisiz bir kullanıcıyla istediğimiz işlemleri yapamayız…

Yeni kullanıcıyı oluşturduktan ve ona gerekli yetkileri verdikten sonra bilgisayarı bu yeni kullanıcı hesabıyla açın. Ardından şu komutu vererek gnome-shell adlı paketi kurun:

sudo aptitude install gnome-shell

Gnome-shell, yeni Gnome 3 sürümünün özünü oluşturur. Bu uygulama, Gnome kullanıcısı ile sistemin arkaplanı arasındaki bir arayüz gibidir. Yani bilgisayarımızda kurulu olan programlara nasıl erişeceğimizi belirler. Bu yönüyle Gnome 2′deki üst panelin yerini alır…

Yukarıdaki komut gnome-shell’i sistemimize kurar. Gnome 3′ü test etmeye başlamak için yapmamız gereken tek şey ALT+F2′ye basıp açılan pencereye şu komutu yazmaktır:

gnome-shell –replace

Bu komutu verdikten sonra şuna benzer bir ekranla karşılaşmış olmalısınız (Resimleri daha net görebilmek için resimlerin üzerine tıklayabilirsiniz):

Gördüğünüz gibi, Gnome 3′te alt panel yok. Bu yeni masaüstünde bütün işlevler üst paneldeki “Activities” adlı menünün içinde toplanmış durumda. “Activities” menüsünün içeriğine ulaşmak için sol üst köşede görünen “Activities” düğmesine tıklayabilirsiniz. Ya da fare imlecini sol üst köşeye çarptırarak da aynı etkiyi elde edebilirsiniz. Activities menüsüne girdiğimizde şöyle bir ekranla karşılaşıyoruz:

Activities menüsüne girdiğimizde ekran ikiye bölünüyor. Ekranın sol tarafında “Applications“, “Places” ve “Recent Documents” adlı üç yeni menü görüyoruz. Bu üç menünün her biri bizi bilgisayarımızın farklı bir alanına ulaştırıyor. Applications menüsü içinden bilgisayarımızdaki programlara; Places menüsü içinden bilgisayarımızdaki önemli dizinlere; Recent Documents menüsü içinden ise son kullandığımız belgelere erişebiliriz. Ayrıca en tepede gördüğümüz “Find” adlı arama kutucuğu ise bilgisayarımızdaki uygulamalara kolayca ulaşabilmemiz için tasarlanmış. Oraya mesela “firefox” yazarak, Firefox internet tarayıcısına ulaşabiliriz.

Applications adlı menünün sağ tarafında görünen “More” adlı düğme ise bilgisayarımızdaki bütün uygulamalara erişebileceğimiz bir liste açar bize…

Dikkat ettiyseniz, yukarıdaki ekran görüntüsünde sağ alt köşede bir artı düğmesi görünüyor. Bu düğmeye bastığınızda yeni bir masaüstü çalışma alanı açılacaktır.

Oluşturduğunuz yeni çalışma alanını kaldırmak için, yukarıdaki ekran görüntüsünden çalışma alanı üzerinde görünen eksi düğmesine basabilirsiniz…

Eğer Gnome 3′ü sisteminize başarıyla kurduysanız, bu yeni masaüstü ortamını biraz kurcalayın. Aslında oldukça mantıklı bir şekilde tasarlandığını göreceksiniz. Ben bu yeni masaüstü ortamını beğendiğimi söyleyebilirim. Yeniliklerin, en azından KDE4′teki kadar yıkıcı olmaması benim açımdan sevindirici bir durum… Muhtemelen ilerleyen günlerde Gnome 3 yeni özellikler ve yetenekler kazanacak. O günler geldiğinde bu yeni masaüstü ortamını daha sağlıklı bir şekilde değerlendirme imkanımız olacak.

Son bir ekran görüntüsü ile bu yazıyı kapatalım:

Ubuntu geliştiricileri Karmic Koala adlı bu sürümle birlikte, Ubuntu için uygulama geliştiren programcıları da düşünmüş.

Uygulama geliştirenlerin şık arayüzlere sahip programları çok daha hızlı bir şekilde geliştirebilmeleri ve bu uygulamaları birer Ubuntu .deb paketi haline kolayca getirebilmeleri için onlara yepyeni bir araç sunuyor Ubuntu geliştiricileri… Bu yeni aracın adı “Quickly”.

Quickly, uygulama geliştirenlerin, yazacakları projelerin prototipini oluşturabilmesi için bir “proje şablonu” oluşturuyor. Bu şablon olgun bir projenin sahip olması gereken bütün temel özellikleri taşıyor.

Quickly’yi kullanabilmek için elbette öncelikle programı bilgisayarımıza kurmamız gerekiyor. Quickly’yi kurmak için şu komutu veriyoruz:

sudo aptitude install quickly

Quickly’yi kurduğumuza göre, isterseniz Quickly’nin tam olarak neye benzediğini anlamak için ufak bir çalışma yapalım.

Önce Uygulamalar > Donatılar > Uçbirim yolunu takip ederek bir konsol ekranı açıyoruz. İsterseniz ALT+F2 tuşlarına bastığınızda açılan pencereye “gnome-terminal” yazıp enter’e basarak da konsol ekranına ulaşabilirsiniz…

Komut satırına ulaştığımızda şu komutu veriyoruz:

quickly create ubuntu-project yeni-proje

Bu komutu verdiğimizde karşımıza yeni bir pencere gelecek. İşte bu pencere, Quickly’nin sizin için oluşturduğu proje şablonunun arayüzü… Yolumuza devam edebilmek için bu arayüzü çarpı düğmesine basarak kapatalım.

Yukarıdaki komutu verdikten sonra, bu komutu hangi dizin altında vermişseniz o dizin altında “yeni-proje” adlı bir klasör oluştuğunu göreceksiniz. Yeni oluşan klasörün içine baktığınızda burada bazı dizin ve dosyalar bulacaksınız. “yeni-proje” klasörünün içindeki dizin ve dosyaları incelerseniz, bir uygulama paketinde bulunması gereken temel bileşenlerin tamamının elinizde olduğunu görürsünüz.

Şimdi “yeni-proje” klasörünün içinde şu komutu verin:

quickly glade

Bu komutu verdiğinizde, ilk aşamada karşınıza çıkan arayüz penceresini düzenleyebileceğiniz bir Glade sayfası açılacaktır. Burada PyGTK ve Glade bilginizi konuşturarak istediğiniz görünüme ve işleve sahip bir program üretebilir, aşağıdaki komutu kullanarak programınızı test edebilirsiniz:

quickly run

Quickly, oluşturduğunuz uygulamaları otomatik olarak Bazaar sürüm takip sistemine dahil edecektir. Çalışmanızı Bazaar sistemine uygun olarak yedeklemek için şu komutu kullanabilirsiniz:

quickly save "ilk sürüm"

Bu komut alttan alta “bzr add” ve “$ bzr commit -m ‘mesaj’” komutlarını işletecektir…

Quickly, yukarıda anlattığımın dışında daha pek çok özelliğe sahip, son derece kullanışlı bir araçtır.

Quickly ayrıca ayrıntılı bir kılavuza da sahiptir. Quickly kılavuzuna ulaşmak için oluşturduğunuz proje klasörü içinde şu komutu verebilirsiniz:

quickly tutorial

Bu komut, varsayılan internet tarayıcınız aracılığıyla Quickly kılavuzunu görüntüleyecektir.

Dediğim gibi, Quickly’nin daha pek çok özelliği var. Bu yazılım ve bu yazılımın kılavuzu geliştirilmeye devam ediyor. Bir gözünüz Quickly’nin üzerinde olsun!…

sudo apt-get update

sudo apt-get upgrade

Ancak daha sonra “aptitude” sistemi yavaş yavaş “apt”ın yerini almaya başladı. Aptitude daha gelişmiş ve esnek bir sistem olduğu için paketleri artık şu şekilde güncellemeniz öneriliyor:

sudo aptitude update

sudo aptitude safe-upgrade

Aslında Aptitude’nin ncurses tabanlı bir arayüzü vardır. Ama konsolda “aptitude” komutunu tek başına vermedikçe bu arayüz karşınıza çıkmaz. Yani yukarıdaki komutları verdiğinizde bütün sistem konsol üzerinden metin tabanlı olarak güncellenecektir…

Ancak Karmic Koala sürümüyle birlikte bu sistemde ufak bir değişiklik yapıldı.

sudo aptitude update

sudo aptitude safe-upgrade

komutlarını verdiğinizde normal olarak karşınıza yine şöyle bir ekran geliyor:

Burada “E” tuşuna basıp ilerlediğinizde karşınıza aşağıdaki gibi bir ekran gelecek. İşte bu ekran Karmic Koala ile gelen bir yenilik. Aslında dediğimiz gibi, bu ekran her zaman mevcuttu, ama biz bu ekrana özellikle istemedikçe ulaşamıyorduk. Artık bu ekran aptitude ile yaptığımız güncellemelerde karşımıza çıkacak:

Bir önceki ekranda “E” tuşuyla güncellenmesini onayladığımız paketleri kurma işlemine geçebilmek için bu ekranda “g” tuşuna basmamız gerekiyor. Eğer bu ekrandan çıkmak istersek “q” tuşuna, güncelleme işlemini tekrarlamak istersek “u” tuşuna basıyoruz. Biz burada paket güncellemek istediğimiz için “g” tuşuna basıyoruz. Aptitude aynı ekranda güncellemeleri tek tek indirmeye başlayacaktır:

Güncellenecek paketlerin indirilme işlemi bittikten sonra Ubuntu tekrar konsola dönüp kalan işlemleri bitirecek ve karşımıza şöyle bir ekran getirecek:

Bu ekranda gördüğünüz gibi, devam edebilmek için “enter” tuşuna basmamız gerekiyor. Uslu uslu “enter” tuşuna basıp ilerliyoruz. Bu tuşa basmamızla birlikte aptitude son kez, son rötuşları atmak için karşımıza gelecektir:

Bu ekranın da işini tamamlayıp kapanmasının ardından yine konsola dönüyoruz. Artık güncelleme işlemi tamamlandığı için isterseniz konsolu kapatıp siz de işinize bakabilirsiniz.